Na Hus Sprok Geschichten Woans Hiddensee entstonn is
|
|
Woans Hiddensee entstonn is |
|
|
|
|
Schräben von Ruth Helm
|
|
Sieh 2 von 4
Vetelle: "Dat arme Mönchlein, hei ging na dat nächste Hus.
Dor wohnte dei arme Schwiegedochte von Fru Hidden mit
ehre söben Kinner".
Schwiegedochte geiht mit twei Teller und ne Schöttel full Puntüffel nan Disch und deilt se ut. N poor Kinne sitten ann Disch und späln.
Dei Mönch kümmt und kloppt an.
Mönch: "Tach, ok gaude Fru, ick bün all den ganzen Dach up
de Bein. Kann ich woll bi enn öwe Nacht 'n Bett
kriegen? Un min Mogen hängt mie ock all inne
Kneikählen, wenn ick noch wat tau äten kriegen kunn,
denn wart de leiwe Gott juch dat riecklich
taurügäben".
Schwiegedochte:
"Kummt man ümmer rin. Fäl Platz is hier jo nich, öwer
wie rücken all 'n bäten tausam,
Tja, 'n poor Breuchpuntüffel un 'n Schellhiering
sün ok noch dor, denn wart dat schon gohn.
Vielleicht bringt mien Mann moigen poor Fisch
mit, denn hemm wie ok werre wat tau äten".
Kinne moken Platz för den Mönch
Mönch sett sich henn, sei lecht em eine Tüffel up den Teller.
Vetelle:"Tja, an denn nächsten Moin gev dat sogor 'n lütten
Pott Melk as Frühstück.
Bin gon seggt de Mönch denn tau de gaude Fru"
Mönch: "Ick mütt nu los, Gauden Dach noch und wat du hüt as
ierstes anföngst, dat wart die gaud gelingn".
Mönch geiht av.
Schwiegerdochte:
"Jo, jo, tschüß ok.
Wat dei so räd, ick müt nu an mien Arbeit gohn und
för mien lütten Pütter Hanning 'n Hemd tauschnieden.
Dat olle is so kord, dat kann nich mir denn Mors
bedeckn".
Mit ne Ell mäht sei Stoff av.
|
|