|
Sieh 4 von 4
Mudde Hidden wokt up, reckt und streckt sich, hojohnt, is tömlich dörchwrautscht. Sei steiht vonn Disch up, faot sich ann Rücken - dei deiht weih - geiht n poormol up und av und kickt imme werre naht Bett - seih hofft, dat dei Mönch uk bald upwokt. Schliesslich geiht sei hen und rüttelt em wohk.
Fru Hidden: "Los, los nu ward dat öwer Tied,dat is all
hellerlichter Dach"!
Sei zerrt em ut dat Bäh.
Vetelle:"Un ruck zuck ha se em ann'e Jack
un schof em ohne Frühstück ut de Dör.
Un tatsächlich seggt de Mönch ok tau ehr":
Mönch häft sien Finge und secht:
Mönch: "Wat du hüt as ierstes anföngst, dat wart die
gaud gelingen".
Mönch geiht av.
Fru Hidden: "Endlich is hei wech, nu krich ick miene
Belohnung,ha,ha!
Ick weit jo wat ick mok. Ick war min Geld tellen,
un tellen, un tellen. Hach, ick war steinrieck
juchhuh!
Öwe beför ick anfang, goh ick noch eis fix up't Klo.,
süst drückt mi naher wat"!
Fru Hidden rift sich de Henn und is all ganz upgerächt.
Sei geiht achte dei Vetellers und löt Wode inn Eimer lopen. Ierst n bäten, denn ümme mier und mier, bit uk de letzte Vetelle fahrich sproken hett.
Vetelle:"Un wat sall ick juch seggen, as sei dor so up dat
Plumpsklo sit, don leep un leep dat Woder un wur imme
mir. Dat Hus, de Hoff, de Wischen, öwer all leep dat
hen und alles wür öwerschwemmt".
Vetelle:"Tja, un as denn de Sünn unnerging un sei
endlich utscheiden kunn to klödern, dor wir rund üm
dat Dörp nur Woder, un sei seet op eine Insel.
Na un dei heit seitdem Hiddensee".
|
